Belka wspornikowa: reakcje w utwierdzeniu i wykresy T, M
Wspornik o długości m, utwierdzony w punkcie , obciążony równomiernie kN/m i siłą kN na wolnym końcu . Pokazujemy reakcje w utwierdzeniu i najszybszą drogę do wykresów: liczenie sił wewnętrznych od wolnego końca, bez reakcji.
Dane
- m; — utwierdzenie (), — wolny koniec ( m)
- obciążenie równomierne kN/m na całej długości
- siła skupiona kN pionowo w dół w punkcie
1. Statyczna wyznaczalność
Utwierdzenie odbiera trzy stopnie swobody: , , . — wspornik jest statycznie wyznaczalny i geometrycznie niezmienny.
2. Reakcje w utwierdzeniu
Wypadkowa: kN w m. Moment zakładamy przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Sprawdzenie względem wolnego końca :
3. Siły wewnętrzne liczone od wolnego końca
Dla wspornika wygodnie jest wprowadzić zmienną — odległość od wolnego końca, m — i rozpatrywać część po prawej stronie przekroju. Reakcje nie są wtedy potrzebne, a ich wartości wychodzą jako kontrola w utwierdzeniu.
W utwierdzeniu ( m): kN oraz kNm — wynik zgodny z reakcjami. W zmiennej liczonej od utwierdzenia:
4. Wnioski
Moment jest ujemny na całej długości, czyli rozciągane są włókna górne — wykres leży nad osią belki (po stronie włókien rozciąganych). Największy moment co do wartości występuje w utwierdzeniu: kNm. Na wolnym końcu , a równa się sile .
Wykresy
Zmień dane i policz podobne zadanie. To zadanie jest gotowe w kalkulatorze — z reakcjami, wykresami i sprawozdaniem w LaTeX. Możesz też rozwiązać je samodzielnie: wpiszesz swoje wyniki, a kalkulator wskaże błędy.